SZATAŃSKI THE BEST (2017)
Gdy wydanie premierowego materiału idzie jak po grudzie, uzasadnione jest, żeby wykonawca z dorobkiem wystarczającym na wkładkę do "Teraz Rocka" spojrzał za siebie. Tak oto wpadło mi do głowy dokonanie swoistego podsumowania tego, co powstało do tej pory - i wybranie z każdej z dotychczasowych płyt nie więcej niż dw�ch utw�r�w, kt�re z jakiegoś powodu są mi bliższe od innych.
1. Nighthawk (Speed Limit, 2016)
"Speed Limit Project" nie został jeszcze formalnie ukończony, ale nie stoi to na przeszkodzie, żeby wybrane single nie znalazły się na kompilacji, szczeg�lnie, że produkcyjnie są zawsze trochę lepsze od starszych numer�w. "Nighthawk" wyr�żnia się tym, że gitary zostały nagrane pod nadzorem Gliny w staromodny spos�b przez mikrofony z prawdziwego wzmaka.
2. Kameleon (Kameleon, 2003/2016)
To nie jest odkrywczy utw�r, ale zawiera wszystko, co chodzi mi po głowie, gdy robię muzę: połamane wstawki, prosty rytm z ostinato basu, wyhamowania z akcentami, dogrywki klawiszy - i nie przypadkiem stał się szyldem materiału trzeciego w kolejności. Nagrany od nowa w 2016 nie odstaje jakościowo od najnowszych produkcji.
3. Hot Down Here (Bracia Sisters, 2009)
"Bracia Sisters" to materiał, kt�ry wspominam przez wyjątkową łatwość jego tworzenia i kt�ry jest nagrany tak, że nie ma powodu nic w nim poprawiać. Ogromna w tym zasługa basu Pawła G�ry, kt�ry był inspiracją do rozwijania kompozycji, co w "Hot Down Here" potoczyło się szczeg�lnie, bo wstępne pomysły całkowicie się poodwracały. Magii numerowi dodaje solo na reversowym delayu i kobiecy głos w refrenach - bo choć Monika nie rwała się do wsp�łpracy, to z zadania wywiązała się wzorowo.
4. Message From The Bottom (The Brown Project, 2008)
Numer wybrany z "The Brown Project", materiału zrobionego wsp�lnie z basistą Kalbarem. Mocny, prosty riff podgrywam do dziś wyjątkowo często jako wprawkę na gitarach, a otwierająca zapowiedź to w rzeczywistości jeden z pierwszych audio-dzwonk�w dla SMS.
5. Wieczorny [Będę czekał] (Odyseja, 2000/2009)
Numer z pierwszego materiału, z "Odyseji", kt�ra ma ten szczeg�lny żar tworzenia bez zastanawiania się, co można, a czego nie. Poprosiłem Pawła G�rę o dogranie bas�w według moich pomysł�w, przekazałem mu nagrania i czekałem z pewnym napięciem na jego zgodę i opinię. A potem przy okazji jakiejś imprezy usłyszałem od niego "no ładnie, ładnie, zwłaszcza >Wieczorny< ładny" - co było jednym z najlepszych certyfikat�w, jakie kiedykolwiek dostałem. Odyseja oryginalnie powstała w roku 2000, ale nagraliśmy ją od nowa, gdy domowy sprzęt zaczął pozwalać na dużo lepszą jakość niż parę lat wcześniej.
6. Energy [feat. Glina] (Szatański IV, 2010)
Niesiony euforią kalbarowego TBP powr�ciłem do numer�w całkowicie własnych, ale poznając nowych koleg�w-gitarzyst�w coraz chętniej rozglądałem się za sprawnymi warsztatowo fachowcami, kt�rzy mogli by do tw�rczości Szatańskiego wnosić urozmaicenie i inspirację. Numer początkowo zrobiony z zamysłem dla kogoś innego, jakiś czas p�źniej wpadł w ręce Marka Glinieckiego, kt�ry z powierzonego zadania wywiązał się z właściwą mu swobodą i sprawnością. Kto zna Glinę, wie jaki to uzdolniony koleś.
7. Atacama [feat. Paweł Mucha] ("& Friends, 2012)")
Pomysły grania z innymi rozwinęły się w projekt "& Friends" - gdzie wsp�łpraca z Pawełem Muchą okazała się nadzwyczaj łatwa, bo do przedstawionej mu koncepcji odpowiedział taką ilością pomysł�w, że pozostało tylko ułożyć je we właściwej kolejności. "Atacama" pozostaje jednym z moich najbardziej ulubionych numer�w i bardzo bym chciał sam nagrać takie sol�wki, jakie zrobił dla mnie Paweł Mucha.
8. Kiedy przyjdziesz (2001/2008/2016)
Nie pamiętam już, skąd wziął się tytuł "Kiedy przyjdziesz", ale gdy dostałem od Barta Pogody zdjęcie, kt�re posłużyło do okładki, atmosfera oczekiwania pustej sceny bardzo dobrze zgrałą się z nastrojem numeru i tak tytuł stał się szyldem dla całego drugiego materiału skompletowanego w 2001 roku i odświeżonego jako pierwszy w kolejności po kupieniu PODa (efektu gitarowego) w 2008. Jednak jak to bywa z pierwszymi, coraz częściej słyszę braki i czuję chęć kolejnej poprawy. Skutkiem tych zachcianek jest ta wersja, nagrana na nowo w 2016.
9. Draw The Line (The Brown Project, 2008)
Drugi reprezentant The Brown Project, w rzeczywistości pierwszy numer, kt�ry zrobiliśmy wsp�lnie z Kalbarem. Przesłane przez Darka zajawki basu mocno mnie zaskoczyły i odpowiedziałem gitarami, kt�re miały być tylko sprawdzeniem, czy da się z tym coś zrobić. Dało się. A scratchowany początek pochodzi właśnie z tej pierwszej wersji utworu.
10. On The Corner (Odyseja, 2000/2009)
Drugi reprezentant "Odyseji" i drugi utw�r na tamtej płycie, jednak bodaj pierwszy z tych, kt�re się na niej znalazły. Monotonny motyw miał tę jakąś magię, kt�ra powodowała, że chciało się go grać nawet na akustykach... Zastanawiałem się, jak to nazwać - a że mieszkałem w�wczas w narożnym mieszkaniu, tytuł "On The Corner" posłużył dodatkowo do napisania, że materiał zarejestrowano w "On The Corner Studio".
11. Open Your Mind (Speed Limit, 2016)
Tworząc kolejne kawałki już nawet nie miałem serca do zamęczania znajomych ich puszczaniem, jednak gdy pokazałem ten, aż zdziwiło mnie, jakie dobre komentarze zebrał, nie mogło więc go zabraknąć w tej kompilacji.
12. The Cave Song (Szatański IV, 2010)
"Czw�rka" była czasem odświeżającym, bo nowy, silniejszy komputer pozwalał na eksperymenty z samplami, a właśnie kupiony POD miał kaczkę, dzięki czemu mogłem sięgać po nowe rozwiązania brzmieniowe. "The Cave Song" został zbudowany na samplu bębnowym, a jego wstęp stał się inspiracją dla tytułu nadanego przez Kalbara.
13. Chicken (Kameleon, 2003/2016)
Pierwsze podejścia do sampli były tak nieudane, że musiały być odłożone na ładnych kilka lat, jednak pomysł na "Chickena" powstał. Z czasem silniejsze komputery pozwoliły na dokładniejsze opracowanie i najpierw numer pojawił się w materiale trzecim z kolei, a ostatecznie nagrany na nowo w 2016 złożył się już całkowicie tak, jak potrzeba.
14. Last Orders [Szatański & Paweł G�ra feat. Adarth] ("& Friends, 2012)
Zajawka numeru powstała przy dograniu gitary do pomysłu basu Miłosza, jednak Miłosz skłaniający się w stronę jazzu nie był zachwycony i zasłaniając się obowiązkami rodzinnymi wymiksował się z projektu. A mnie się podobało, więc drążyłem i ciągnąłem, w wyniku czego ostatecznie do zmienionego rytmu bas dograł nieoceniony Paweł G�ra, a solo w ramach "& Friends" dorzucił Robert Wysocki.